E@RNG

ตอนนี้อยู่ มะนิลา ฟิลิปปินส์ค่ะ แต่เด๋วพรุ่งนี้สายๆ ก้อกลับแล้ว

พูดถึงไฟลท์มะนิลา เป็นไฟลท์ที่ลูกเรือหลายๆคนไม่อยากทำ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่อะไรหรอก ก้อแค่ ชั่วโมงบินขามามะนิลา 9 ชม ขากลับ 10 ชม นั่งกันรากงอกไปเลยทั้งลูกเรือ ทั้งผู้โดย ทำไฟลท์ก้อไม่ยุ่งยากอะไร เพราะส่วนใหญ่ผู้โดยหลับ แถมยังไม่เลือกมาก เรื่องมาก น่ารักสุดๆ นู๋ช้อบ ชอบ อิอิ

พูดถึงไฟลท์ขามา (ยังพูดถึงขากลับไม่ได้ เพราะยังไม่ได้กลับ 555 กวนประสาทนิดหน่อย อย่าว่ากันเรยยย) ตอนบรีฟ ก้อก๊งๆ หน่อยนึง เนื่องจากโดนจับไปทำ business class เอ่อ ได้ข่าวว่า กรูเพิ่งบินมาได้ไม่กี่เดือน แล้วจับไปทำอย่างงี้ จะไม่เป็นไรหรอคะ คุณขา แต่หัวหน้าเค้าบอกไม่เป็นไร ทำตามที่เค้าสั่งก้อพอ ก้อเอาวะ ชงให้ขนาดนี้ ไม่ตบก้อไม่รู้จะว่างัยแระ พอขึ้นเครื่องมา ก้อต้องมีการเตรียมนู่นนี่ก่อน board ผู้โดยขึ้นเครื่อง สักพักหัวหน้าก้อเดินมาบอกว่า เครื่องจะดีเลย์หน่อยนะ เพราะว่ามีปัญหาที่เครื่องยนต์ กรูก้อเอาแระงัย อย่าให้มีปัญหาไรเล้ยยย หลังจากนั้นก้อเริ่มบอร์ดผู้โดย วันนี้ผู้โดยเต็มมาก แต่business class ว่างเค้าก้อเลย อัพเกรดผู้โดยชั้นประหยัดบางคนขึ้นมา แต่เป็นเซอร์วิสของชั้นประหยัดเหมือนเดิม ก้อเลยกลายเป็นว่า ดิช้านก้อต้องกระเด้งกลับไปทำข้างหลังเหมือนเดิม ก้อดี เพราะไฟลท์นี้มีเพื่อนคนไทยบินด้วยคนนึง จะได้ทำงานกับเพื่อน สบายใจ หลังจากเครื่องขึ้นไปได้แป้ปนึง call bell ก้อดัง ไอ้เราก้อรีบเดินไปดู ว่าผู้โดยต้องการไรหรือเปล่า ที่ไหนได้เป็นเด็กผู้หญิงคนนึง น่ารักมากมาย ถามจากแม่ เห็นว่า 5 ขวบแระ เราก้อนะ สวมวิญญาณนางงาม (รักเด็กง่ะ) คุยเล่นด้วยแป้ปนึง แต่พอเด็กตอบกลับมา อยากจะเบิร์ดกะโหลกมันไปสักป้าบ สองป้าบ ก้อไม่ใช่ว่า เด็กพูดไม่เพราะหรือว่า ไรหรอก แต่นังเด็กนั่น มันเรียกชั้นว่า 'AUNTIE' แมร่งงง เพื่อนมันก้อปลอบ "แก ก้ออย่าไปคิดว่าเด็กมันเรียกว่า ป้าจิ ให้คิดว่าเด็กมันเรียกว่า น้า" แต่นะ จะป้า จะน้า มันก้อแก่ทั้งนั้นแหล่ะ ต้องเรียกชั้นว่า 'SISTER' สิยะ แล้วอีกอย่างหน้าชั้นก้อเด็กกว่าแม่นังเด็กนั่นตั้งเยอะ ถึงอายุจิงๆ อาจจะห่างไม่มากก้อตาม เครียดอีกสักพัก เลยเกิดความคิดที่ว่า หรือว่า ความแก่ มันเริ่มฟ้องออกมาทางสีหน้า และรอยตีนกาหว่าาาา เฮ้ออออ จนบัดนี้ ยังตอบตัวเองไม่ได้เลย

พอถึงตอนเสิร์ฟอาหาร เราเป็นคาร์ทแรก เสิร์ฟเสร็จก่อน ก้อเข็นไปรอลูกเรืออีกคน (ปู้ชาย กวนตรีนมากกกก ขอบอก) ยืนรออยู่ดีๆ สักพัก มันหันมาถามว่า "R u OK?" ไอ้เราก้อตอบไปอย่างงงๆ ว่า "เออ ก้อไม่ได้เป็นไร" สักพัก พอเข้าไปครัว ไอ้ลูกเรือคนนี้ มันก้อหันมาบอกว่า "เนี่ยนะ ตอนทีชั้นหันไปถามเธอน่ะ เพราะมีผู้โดย (ปู้ชาย) นั่นแหล่ะ มันชี้ให้ดูว่า เธอน่ะ ยืนหลับรอ แล้วพอชั้นหันไปดูชั้นก้อว่า เธอเหมือนกะลังหลับจิงๆ" ตึ่งงงงง ไอ้เวรเอ้ยยย กรูตาเล็ก แล้วไปยืนเหยียบตาปลามรึงหรอ (อันนี้คิดในใจค่ะ ไม่กล้าพูดหรอก 555)  แล้วหลังจากนั้นตลอดทั้งไฟลท์ มันทักตลอดทั้งไฟลท์เลยค่ะ ว่าดิชั้นน่ะ ตื่นยังๆๆๆ แหม๋ อยากจะตดใส่หน้าสักสองสามทีจะได้เลิกกวนประสาท แมร่งงง ถ้าทำงานไว อย่างปากจะไม่ว่าไรเลย เชอะ เชิดใส่

มาถึงมะนิลา แอบกระแดะใช้เงินเปลือง ด้วยการไปกินบุฟเฟต์ของโรงแรม สนนราคา ก้อพันกว่าบาท อร่อยทีเดียว กินซะพุงกางเลย คอยดูนะ ถ้าพรุ่งนี้ตดบ่อย กรูจะเดินวนไปตดแถวๆที่ไอ้ลูกเรือคนนั้นมันยืน 555

ปล. พูดถึงตด อย่าว่าสกปรกหรืออะไรเลยนะ มันเป็นเรื่องธรรมชาติง่าาา ว่าแต่จะว่าไปแล้วดิชั้นก้อเคยตดในเคบินเหมือนกันนะ อิอิ โชคดีที่ไม่มีเสียง แต่มีกลิ่นหรือเปล่านี่ไม่รู้ เพราะตดเสร็จก้อเดินหนีไปแล้ว แล้วก้อไม่เคยเดินกลับไปถามผู้โดยสักทีว่า เหม็นป่าว 555 

ปล, (อีกที) พรุ่งนี้อย่าลืมเชียร์บอลไทยนะคะ อยากให้ลูกเรืออารบิคแถวนี้หน้าหงายไปสักหลายๆตลบ หนอย ทับถมกันอยู่ได้ มันน่าเจ็บใจจิงๆ